پدر یا به تعبیر عربی آن، والد مردی است که از او فرزند به وجود می آید. در ادبیات عربی دو واژه والد و اب به کار می رود. به نظر می رسد که واژه والد اختصاص به مفهوم پیش گفته داشته و از محدودیت مفهومی برخوردار می باشد و دایره آن محدود به مردی است که در تولید فرزند نقش اساسی و بنیادی دارد و خون وی را رگ های فرزند جاری می باشد. اما واژه عربی اب به معنای سرپرست و کسی است که می تواند والد و یا عمو و یا هر کسی باشد که به حکم ولایت طبیعی خویشاوندی و قانونی مسئولیت کسی را به عهده گرفته باشد. بر این اساس است که آزر عموی حضرت ابراهیم (ع) در آیات به عنوان اب یعنی پدری که سرپرستی او را به عهده گرفته معرفی می شود. آیات قرآنی هر گاه سخن از پدر به مفهوم خاص آن اشاره دارد از والد سخن به میان می آورد و ازفرزند به عنوان مولودله یاد می کند.