توضیحات
پاورپوینت پروتکل های شبکه
قرارداد ( پروتکل )
قرارداد یا پروتکل (به انگلیسی: Protocol) در شبکه‌های رایانه‌ای به مجموعه قوانینی اطلاق می‌گردد که نحوه ارتباطات را قانونمند می‌نماید. نقش پروتکل در کامپیوتر نظیر نقش زبان برای انسان است. برای مطالعه یک کتاب نوشته شده به فارسی می‌بایست خواننده شناخت مناسبی از زبان فارسی را داشته باشد. به منظور ارتباط موفقیت آمیز دو دستگاه در شبکه نیز باید هر دو دستگاه از یک پروتکل مشابه استفاده کنند.
در علوم رایانه و ارتباطات، پروتکل عبارت است از استاندارد یا قراردادی که برای ارتباط میان دو ند ( Node ) برقرار می‌شود. پروتکل اتصال بین دو ند، انتقال داده بین آن دو و تبادلات میان را ممکن کرده و آن را کنترل می‌کند. پروتکل در ساده‌ترین حالت می‌تواند به عنوان قوانین اداره منطق، ترکیب و همزمانی ارتباطات در نظر گرفته شود. پروتکل‌ها ممکن در سخت‌افزار یا نرم‌افزار یا ترکیبی از این دو پیاده سازی شوند. پروتکل در پایین‌ترین سطح رفتار اتصال سخت‌افزاری را تعریف می‌کند. معنی لغوی پروتکل مجموعه قوانین است.
کارکردها
از آن جا که پروتکل‌ها در کارکرد و پیچیدگی بسیار متفاوتند و انواع زیادی دارند، بیان کردن تعریف یا توصیفی عام در مورد آنها دشوار است. بیشتر پروتکل‌ها یک یا چند مورد از ویژگی‌های زیر دارا هستند:
شناسایی بستر فیزیکی اتصال (سیمی یا بی‌سیم) و یا تشخیص وجود نقطه مقصد یا ند مقصد
توافق مراوده اتصال (هندشیکینگ)
مذاکره در مورد ویژگی‌های مختلف اتصال
شروع کردن و پایان دادن به پیام‌های رد و بدل شده و برآوری نیاز ناشی از آن
پایان دادن به جلسه گفتگو و یا اتصال
قالب بندی پیام‌ها
برآوردن نیاز ناشی از پیام‌های دریافتی ناقص یا بدقالب بندی شده (تصحیح خطا)
دریافتن قطع ناگهانی ارتباط و یا اتصال
برخی انواع پروتکل‌ها
برخی انواع شناخته شده پروتکل‌ها عبارتند از:
SNMP (اس‌ان‌ام‌پی)
TCP (تی‌سی‌پی)
UDP
IP (آی‌پی)
FTP (اف‌تی‌پی)
DNS
TelNet (تل‌نت)
SMTP
HTTP (اچ‌تی‌تی‌پی)
NNTP (ان‌ان‌تی‌پی)
POP3 (پاپ‌تری)
IPX
IPX/SPX
SNMP (اس‌ان‌ام‌پی)
پروتکل آسان مدیریت شبکه (به انگلیسی: Simple Network Management Protocol (SNMP)) عبارت است از قراردادی جهت نقل و انتقال بسته‌های داده که در لایه کاربردی روی تی سی پی آی پی یا یو دی پی پیاده‌سازی می‌شود. این پروتکل که ساده کردن نقل و انتقالات بسته‌های مدیریت سیستم‌ها طراحی شده است، فقط پنج فرمان دارد که ساختار همه آنها کاملاً مشخص و معلوم است. با استفاده از همین پنج فرمان می‌توان کل نیارمندیهای مدیریت یک وسیله از روی شبکه را مدیریت کرد.
بسیاری نرم‌افزارها و میان‌افزارهای استاندارد امروزی مجهز به اس‌ان‌ام‌پی هستند و همراه آنها فایل ام‌آی‌بی آنها هم داده می‌شود. ام‌آی‌بی فایلی است که ساختار و موقعیت ندهای تعریف شده برای وسیله را در ام‌آی‌بی استاندارد آی‌تی‌یو مشخص می‌کند. تمام نسخه‌های مبتنی بر ان‌تی ویندوز دارای ام‌آی‌بی استاندارد هستند.
TCP (تی‌سی‌پی)
قرارداد هدایت انتقال، قرارداد کنترل انتقال و یا پروتکل کنترل انتقال (به انگلیسی: TCP یا Transmission Control Protocol) مجموعه‌ای از پروتکل‌های قراردادی است که پایه و اساس اینترنت شده است.
معماری پروتکل TCP نتیجه تحقیق بر روی پروتکل و توسعه هدایت شده‌ای بر روی شبکه‌های سوئیچینگ بسته‌ای می‌باشدو به طور کلی مجموعه پروتکل‌های TCP نامیده می‌شود.
TCP(بر اساس IPv4) شامل چهار لایه است:
لایه دسترسی به شبکه (Network Interface Physical)
لایه ارتباط اینترنتی یا اینترنت (Internet)
لایه ارتباطات میزبان به میزبان یا انتقال (Transport)
لایه سرویس‌های کاربردی (Application)
برای برقراری یک ارتباط گفتاری بوسیله اینترنت، در لایه انتقال از دو پروتکل TCP و UDP استفاده می‌شود. پروتکل TCP انتقال داده را با دقت و امنیت بالا انجام می‌دهد در حالیکه ویژگی پروتکل UDP انتقال سریع اطلاعات، بدون در نظر گرفتن مسائل امنیتی برای انتقال داده، است.
UDP
قرارداد داده‌نگار کاربر ، UDP یا User Datagram Protocol یک پرتکل بدون وضعیت و بدون اتصال در لایه Transport مدل مرجع ارتباط سامانه‌های باز بر روی پرتکل اصلی TCP/IP است .
UDP اطلاعات را مانند قرارداد کنترل انتقال از طریق قرارداد اینترنتی (IP) منتقل می‌کند ، اما به دلیل اینکه از Sequence Number و سیستمی مانند Three Way Handshake که در پرتکل Tcp استفاده می‌شود پشتیبانی نمی‌کند پرتکل چندان قابل اطمینانی نیست ، به این معنا که درستی تحویل پیام‌ها در این پرتکل مورد بررسی قرار نمی‌گیرد ، UDP از TCP سریع تر و برای مقاصد گوناگون مورد استفاده قرار می‌گیرد .
معمول‌ترین استفاده از این پرتکل در DNS و SNMP میباشد .
IP (آی‌پی)
قرارداد اینترنت یا پروتکل اینترنت مهمترین قراردادی است که برای مبادله اطلاعات در شبکه های اینترنتی وجود دارد. این قرارداد بنیادی‌ترین قرارداد شکل‌دهنده اینترنت میباشد و وظیفه مسیردهی بسته‌های اطلاعاتی را در گذر از مرزهای شبکه‌ها به عهده دارد. پروتکل اینترنت یک پروتکل لایه‌ای است که در نرم‌افزار داخلی استفاده می‌شود و در لایه ارتباط (Link) قرار می‌گیرد. آی‌پی در شرایط پروتکل لایه‌ای پایین می‌تواند خدمات جهانی دسترسی را بین کامپیوترها ارائه کند.
بسته‌سازی
داده‌های پروتکل لایه فوقانی، داخل برنامه‌ها و بسته‌هایی قرار می‌گیرند که نقش هم‌زمان دارند. هیچ نصب مداری قبل از ارسال بسته‌ها به یک میزبان نیاز نیست. ارتباط در این شرایط از نوع پروتکل بدون ارتباط میباشد. شبکه‌های تلفنی کلیدی می‌توانند نصب مدار را عملی سازند قبل از آنکه تلفن زنگ بزند.
خدمات ارائه‌شده توسط آی‌پی
در برگیری داده‌های کاربر داخل بسته IP یک مثال از سر صفحه ارائه شده‌است. اعتبار IP می‌تواند نقش مهم ایفا کند. این بدان معنا است که شبکه‌ها نمی‌توانند بسته‌ها و موارد زیر را تضمین کنند.
اعتبار
عدم اعتبار آی‌پی، اجازه وقوع هر یک از اشتباهات زیر را می‌دهد:
تخریب داده‌ها
بسته‌های داده گم‌شده
تحویل نامنظم بسته‌ها
ورود دوگانه
مزیت آی‌پی نسخه ۴ این است که بی‌خطا بودن سرصفحه بسته‌های آی‌پی را از طریق محاسبه چک‌سام در گره‌های مسیریابی تضمین می‌کند. اثر جانبی خروج بسته‌هایی که سرصفحه نامناسب دارند، می‌تواند عدم شناخت هدف باشد. برای بررسی این مسائل، هر نوع پروتکل لایه فوقانی، باید بتواند آن را کنترل کند. در تضمین این نوع فرآیند حمل لایه فوقانی می‌توان داده‌ها را پنهان کرد تا این که نظم برقرار شود.
پاورپوینت پروتکل های شبکه
پاورپوینت پروتکل های شبکه
پاورپوینت پروتکل های شبکه
پاورپوینت پروتکل های شبکه
پاورپوینت پروتکل های شبکه
پاورپوینت پروتکل های شبکه
پاورپوینت پروتکل های شبکه
پاورپوینت پروتکل های شبکه
پاورپوینت پروتکل های شبکه
پاورپوینت پروتکل های شبکه
پاورپوینت پروتکل های شبکه
پاورپوینت پروتکل های شبکه
پاورپوینت پروتکل های شبکه
نقد و بررسی‌ها
هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.