نویسنده: صابر

ایرانیان قدیم شادی و نشاط را از موهبت های خدایی و غم و اندوه و تیره دلی را از پدیده های اهریمنی می پنداشتند. مراسم نوروز، جشن مهرگان، جشن سده، چهارشنبه سوری و شب یلدا و سنت های دیگر در واقع بیانگر این حقیقت است كه ایرانیان پس از رهایی از بیدادگری و ستم به شكرانه بازیافتن آزادی، جشن برپا می ساختند و پیروزی نیكی بر بدی و روشنایی بر تاریكی و داد بر ستم را گرامی می داشتند.

نظام هستی و قوانین حاکم بر آن، از برنامه‏ریزی و نظمی شگفت‏انگیز حکایت می‏کند. با دقت در پدیده هستی در می‏یابیم که دست پرمهر پروردگار هر چیز را در جای خویش نهاده است. خداوند در قرآن می‏فرماید: «همان که هفت آسمان را طبقه طبقه بیافرید. در آفرینش آن بخشایشگر هیچ‏گونه اختلاف نمی‏بینی. باز بنگر آیا خلل می‏بینی»؟ جهان آفرینش با همه بی‏کرانگی‏اش، بانظم، انسجام و ترکیب‏های حساب شده آمیخته است. پیدایش شب و روز، رفت و آمد فصل‏ها، خواب زمستان و بیداری در بهار، همگی نشانه‏های آشکار نظم و برنامه‏ریزی جهان هستی است. خداوند همواره در قرآن کریم از جلوه‏های گوناگون نظم هستی پرده برمی‏دارد و ما را با این گوهر گران‏بها آشنا می‏سازد و می‏فرماید: «همان کسی که فرمانروایی آسمان‏ها و زمین از آن اوست … و همه چیز را آفریده و به دقت اندازه‏گیری کرده است».

یکی از بحرانی‏ترین مراحل در زندگی هر فرد است. نوجوان در این مرحله از زندگی که دوران توفان و فشار روحی نیز نامیده می‏شود، تمایلات و خواهش‏های متضادی دارد و خودخواهی کودکانه‏اش را با نوع پرستی خیرخواهانه‏ای در هم می‏آمیزد.

با اینکه نوجوان می‏خواهد با دوستان خود باشد، علاقمند به تنهایی نیز هست. وقتی فرد به دوره بلوغ می‏رسد، مثل این است که فرد دیگری با خصوصیات بدنی و روانی متفاوتی در او حلول کرده است.

انسان در مسیر زندگی خود با انواع مسائل و مراحلی مواجه می‌شود که ناگزیر از تصمیم گیری است. تصمیم گیری نقش گسترده‌ای در زندگی آدمی دارد. از تصمیم گیریهای جزئی در امور کوچک گرفته، تا تصمیم گیریهای بسیار بزرگ و پراهمیت. برخی از تصمیم گیریها چنان به راحتی صورت می‌گیرند که شاید ما چندان توجهی به آنها نمی‌کنیم، اما در مقابل مسائلی نیز در زندگی وجود دارند که اقدام به تصمیم گیری در مورد آنها شاید مدت زمان طولانی وقت لازم داشته باشد. در هر حال اهمیت این تصمیم گیریها به لحاظ اهمیتی که اکثر آنها در سرنوشت فرد دارند، بسیار زیاد است و چه بسا تعلل در شناخت راههای تصمیم گیری بهتر ، عواقب جبران ناپذیری را برای فرد به بار آورد.

دوره نوجوانی، زیباترین مرحله عمر و دوره دریافت ارزشهای فرهنگی و اجتماعی است. نوجوانی سرآغاز بهار سبز حیات است و فصل شیرین زندگی را در این مرحله میتوان جست. نشاط، تلاش، اراده، نوگرایی و فضیلتجویی در این سالها جلوه میکند، و جرقه های هویت جویی که به نوعی همراه با بازیابی و بازسنجی گذشته خود و جامعه است، در این دوران روشن میشود و هرگاه این اندیشهها با آرمانها و آموزههای اصیل مهدوی و از آن جمله دعای شریف عهد پیوند بخورد، هویت اجتماعی جامعه مسلمین احیا و جامعه به سوی جامعه ایدهال مهدوی پیش خواهد رفت و نویدبخش سعادت بشری خواهد بود.